|
|
Τοποθετήσεις |
 |
| Ναρκωτικά και Φιλελευθερισμός |
| ΑΤΟΜΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ |
13/04/04 |
|
‘Στο άρθρο ΙΙΙ-167 παρ. 1 [του Σχεδίου Συντάγματος της Ευρώπης], όπου με ευρωπαϊκό νόμο θα καθοριστούν έννοιες ποινικών αδικημάτων για την καταπολέμηση των οποίων η Ένωση θα αναπτύξει δράση, πρέπει η υπάρχουσα αναφορά στην «παράνομη διακίνηση ναρκωτικών» να εμπλουτιστεί και να συγκεκριμενοποιηθεί έτσι ώστε να καλύπτει ρητά την παράνομη διακίνηση, εμπορία και χρήση ναρκωτικών.’ Ομιλία της κας Μαριέττας Γιαννάκου στην Ολομέλεια της Συνέλευσης για το Μέλλον της Ευρώπης της 4ης Ιουλίου 2003 με θέμα: Σχέδιο Συντάγματος, τόμος ΙΙ - Αναθεωρημένο σχέδιο κειμένου του Μερών ΙΙ, ΙΙΙ, ΙV - Βρυξέλλες, 4 Ιουλίου 2003 (απόσπασμα – πηγή: www.giannakou.gr).
Είναι φανερό ότι η κα Γιαννάκου, όχι μόνο δε συζητά την απελευθέρωση της εμπορίας-παραγωγής, έστω των «μαλακών», ναρκωτικών, αλλά ζητάει να γίνει και μέρος του νέου Ευρωπαϊκού Συντάγματος η πολιτική της απαγόρευσης και της ποινικοποίησης (ακόμη και της χρήσης ναρκωτικών). Η κα Υπουργός Παιδείας, συντάσσεται έτσι με τα πιο συντηρητικά (με την έννοια της συντήρησης και ισχυροποίησης του παρόντος καθεστώτος) ρεύματα της Ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής. Η πρότασή της όμως, όχι μόνο δεν αποτελεί λύση του προβλήματος, αλλά οδηγεί σε χειροτέρευση της υπάρχουσας κατάστασης.
Από την άλλη μεριά, η φιλελεύθερη στάση πρέπει να είναι η υποστήριξη της απελευθέρωσης (τουλάχιστο) των μαλακών ναρκωτικών. Προσωπικά, πιστεύω ότι το κράτος και οι γραφειοκρατικοί του μηχανισμοί πρέπει να είναι ‘υπηρέτες των πολιτών και όχι εξουσιαστές τους’ (όπως υποστηρίζει και ο πρωθυπουργός κ. Καραμανλής) και συνεπώς δεν μπορούν να έχουν το δικαίωμα να παρεμβαίνουν στις διατροφικές ή φαρμακευτικές μας επιλογές. Ο φιλελευθερισμός όμως δεν είναι μόνο μια ιδεολογικά (ηθικά) ανώτερη επιλογή, αλλά και μια πρακτικά πιο αποδοτική στρατηγική.
Μιας και εύκολα μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι η παρούσα κατάσταση δεν είναι ικανοποιητική, οι πολίτες της Ευρώπης (και της Ελλάδας) καλούμαστε να επιλέξουμε ουσιαστικά ανάμεσα στις επόμενες δύο στρατηγικές: α) ισχυροποίηση των κατασταλτικών μηχανισμών και κλιμάκωση της απαγορευτικής πολιτικής, ή β) σταδιακή απελευθέρωση της αγοράς και χρήσης των (μαλακών τουλάχιστο) ναρκωτικών. Για να αντιμετωπίσουμε όμως ένα πρόβλημα, πρέπει πρώτα να συμφωνήσουμε ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημα αυτό.
Η θέση μου είναι ότι η κοινωνία δεν απειλείται από τα ναρκωτικά, αλλά από τα τεράστια κέρδη που αποφέρει το εμπόριό τους υπό το παρόν καθεστώς. Μόνο στις Η.Π., το καθεστώς της ποινικοποίησης διοχετεύει περισσότερα από 40 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως στον εγκληματικό υπόκοσμο, που οδηγούνται (αφορολόγητα) στις τσέπες μεγαλο-εγκληματιών, ελεγχόμενων από αυτούς πολιτικών και τρομοκρατικών οργανώσεων. Ο Jeffrey A. Miron υποστηρίζει ότι γίνονται σήμερα στις Η.Π.Α. 25%-75% περισσότεροι φόνοι από ότι θα γινότανε αν δεν υπήρχε το καθεστώς της ναρκω-απαγόρευσης.
Η πολιτική όμως της απαγόρευσης είναι το ίδιο αποτυχημένη και στη μείωση της χρήσης. Στις χώρες με την πιο σκληρή πολιτική ναρκω-απαγόρευσης (Η.Π.Α., Αγγλία, Γαλλία), η συχνή χρήση κάνναβης (last year use) βρίσκεται περίπου στο 8% του πληθυσμού, όπου πάνω από το 27% του πληθυσμού έχει καταναλώσει κάνναβη τουλάχιστο μια φορά στη ζωή του. Στην Ελλάδα τα αντίστοιχα ποσοστά είναι 4% και 13%. Η εικόνα αυτή είναι πιο έντονη στους νέους και νέες ηλικίας 15-16 ετών: η πολύ συχνή χρήση (έξι ή περισσότερες φορές τον τελευταίο μήνα), στις Η.Π. από 7% το 1995 έχει γίνει 9% το 2000 και στην Ελλάδα από 0% έγινε 2%.
Στην Ολλανδία, όπου εφαρμόζεται το γνωστό μοντέλο χαλαρής πολιτικής απέναντι στην κάνναβη και τα υποπροϊόντα της, το ποσοστό συχνής χρήσης βρίσκεται μόλις στο 6%, όπου 19% του πληθυσμού έχει τουλάχιστο μια φόρα στη ζωή του καταναλώσει κάνναβη ή υποπροϊόντα της. Στις ηλικίες δε των 15-16 ετών, το ποσοστό συχνής χρήσης παραμένει σταθερό με πτωτικές τάσεις (1995: 6%, 2000:5%). Όσο αφορά δε τους καταγεγραμμένους εξαρτημένους χρήστες (συμπεριλαμβανομένων και των χρηστών ‘σκληρών’ ναρκωτικών), η Ολλανδία βρίσκεται στα χαμηλότερα Ευρωπαϊκά επίπεδα με 0.25 % (Γαλλία: 0.39%, Ισπανία: 0.49%, Ιταλία: 0.64%, Λουξεμβούργο: 0.72%).
Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι το θέμα δεν είναι το πόσο επικίνδυνη είναι η χρήση ναρκωτικών ουσιών, ούτε το πιο το κόστος της χρήσης στους ίδιους τους χρήστες ή το περιβάλλον τους. Ειδάλλως, θα είχαμε από καιρού αντιμετωπίσει με την ίδια σκληρότητα τον καπνό και το αλκοόλ, που αποδεδειγμένα φέρουν μεγαλύτερο οικονομικό και κοινωνικό κόστος. Εξάλλου, η απελευθέρωση της χρήσης, θα οδηγούσε σε καλύτερη πληροφόρηση και μεγαλύτερη διαθεσιμότητα, μειώνοντας έτσι τους κινδύνους της χρήσης και διευκολύνοντας τους χρήστες να επιλέξουν ουσίες και ποιότητες τέτοιες, που θα προκαλούσαν λιγότερες οικονομικές, κοινωνικές και υγειονομικές παρενέργειες. Η απελευθέρωση δε της διακίνησης θα οδηγούσε το οργανωμένο έγκλημα σε τεράστιες οικονομικές απώλειες μιας και τα ναρκωτικά θα μπορούσαν να πωλούνται από νόμιμες επιχειρήσεις σε συνθήκες ανοιχτής αγοράς. Θα οδηγούμαστε μ’ αυτόν τον τρόπο και σε πτώση των τιμών με ως άμεσο αποτέλεσμα τη δραστική μείωση του όγκου του σχετικού με τον κόσμο των ναρκωτικών εγκλήματος.
Μπορεί σήμερα να έχουμε την αίσθηση ότι το ζήτημα των ναρκωτικών είναι μικρότερης σημασίας σε σχέση με άλλα πολιτικά ζητήματα (ανεργία, μειωμένες εξωτερικές επενδύσεις, εξωτερική πολιτική κλπ.), αλλά δεν είναι μακριά η μέρα που η (οικονομική και κοινωνική) πραγματικότητα θα μας αναγκάσει να ξεκαθαρίσουμε τη θέση μας ως πολίτες και ως φιλελεύθεροι.
Αναφορές
[1] Ομιλία του πρωθυπουργού κ. Κώστα Καραμανλή στη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας της Ν.Δ. 23-03-2004
[2] CATO Policy Analysis No. 121 – Thinking About Drug Legalization, by James Ostrowski
[3] CATO Handbook for Congress (Policy Recommendations for the 108th Congress)
[4] Jeffrey A. Miron, "Violence and the U.S. Prohibitions of Drugs and Αlcohol,'' American Law and Economics Review, 1, Fall 1999, 78-114.
[5] The dark side of Dutch drugs policy or the failure of halfway legalization, Frank Bovenkerk, Professor of criminology, University of Utrecht, The Netherlands
[6] Organized Crime and the Drug Economy in the Netherlands, by Peter Kruize
[7] CANNABIS 2002 REPORT - Ministry of Public Health of Belgium - A joint international effort at the inititative of the Ministers of Public Health of Belgium, France, Germany, The Netherlands, Switzerland. Technical Report of the International Scientific Conference Brussels, Belgium, 25/2/2002
[8] Trimbos-instituut, Nederlands Institute of Mental Health and Addiction http://www.trimbos.nl/default.asp?id=234
|
Γεώργιος Σαρηγιαννίδης
|
|
|
Σχόλια
| Rita Protou |
13/04/2004 22:14:10 |
| ritahighworth@yahoo.com |
|
|
Κύριε Σαρηγιαννίδη,
δεν βρίσκω λόγια να εκφράσω τη θερμή μου υποστήριξη στο περιεχόμενο τού άρθρου σας. Μάλιστα, επειδή αναφερθήκατε στην εξοχότητα τής κας Υπουργού Παιδείας, έχω να προσθέσω τα εξής:
Από το 1984 έως και το 1991 εργάστηκα ως εξωτερική συνεργάτις στις εκδόσεις C και L τής Επίσημης Εφημερίδας τής τότε ΕΟΚ των 10/12, στον τομέα τής επιμέλειας κειμένων. Οι παραπάνω εκδόσεις περιλαμβάνουν τα Επίσημα και τα Πλήρη Πρακτικά των Συνόδων τού Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Πρόλαβα την ανάγνωση τής 1ης και μεγαλύτερης σε περιεχόμενο και πληροφορίες έκθεση τής κας ΜΓΚ για τα ναρκωτικά. Ενα εντυπωσιακό στοιχείο, το οποίο φαίνεται πως δεν την έχει εντυπωσιάσει όσο θα έπρεπε, είναι ότι, σύμφωνα με τα τότε στοιχεία τού ΟΟΣΑ, τα ναρκωτικά βρίσκονται στη 2η μετα τα όπλα θέση τού παγκόσμιου τζίρου, με ποσοστό 12%, έναντι 20% των όπλων... Οι περισσότεροι ευρωβουλευτές, ακόμη και από τις τάξεις του Λαϊκού Κόμματος (συνασπισμός που περιλαμβάνει και τη ΝΔ), υποστήριξαν πως μια πολιτική «ελεγχόμενης κατανάλωσης», σε συνδυασμό με την κατάργηση κάθε ποινικής δίωξης για κατοχή προς ιδία χρήση, θα οδηγούσε στην ουσιαστική καταπολέμηση τού παραεμπορίου, καθώς και των θανάτων από ναρκωτικά.
Κατόπιν, ακολούθησαν σε πανευρωπαϊκή κλίμακα διάφορα περιστατικά, όπως η θαρραλέα ενέργεια τού νεαρού δικαστή από το Κίελο (αρνήθηκε να δικάσει κατηγορούμενο για κατοχή/χρήση κάνναβης/χασίς με την αιτιολογία ότι άλλα, πιο επικίνδυνα σκευάσματα, όπως το αλκοόλ, συναντούν διαφορετική ποινική μεταχείριση). Το ζήτημα έφτασε στο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο τής ΟΔΓ στην Καρλσρούη και οδήγησε, τόσο στη δικαίωση τού θαρραλέου δικαστή, όσο και στην αποποινικοποίηση τής κατοχής (αρχικά μέχρι 40 γρμ, ενώ κατόπιν η ποσότητα τροποποιήθηκε προς τα κάτω – και κατά τη δική μου γνώμη τα 40 γρμ ήταν πράγματι ποσότητα υπερβολική, που θα μπορούσε ενδεχομένως να συνδυαστεί με εμπορία), στην ΟΔ τής Γερμανίας.
Ομως άφησα για το τέλος το σημαντικότερο και ενδεικτικότερο περιστατικό, για να σας δείξω, κύριε Σαρηγιαννίδη, ότι υπάρχουν πράγματι σοβαρές και θαρραλέες φωνές στην Ευρώπη, από όλες τις πολιτικές πτέρυγες, που συντάσσονται με την άποψή σας.
Κάποτε, αργότερα, η κα ΜΓΚ, σε επερώτησή της στα πλαίσια τής συζήτησης Επίκαιρων/Επειγόντων προς το Ευρωκοινοβούλιο, επετέθη κατά τής Ολλανδίας επειδή, κατά την άποψή της η χώρα αυτή επεδίδετο σε «ναρκοτουρισμό», με τα διάφορα coffee/shops κλπ που λειτουργούσαν νόμιμα εκεί, «διαφθείροντας» (κατά την άποψή της πάντα) τη νεολαία τής Ευρώπης και δίνοντας ταυτόχρονα το «κακό» παράδειγμα σε άλλες χώρες ώστε να πράξουν το ίδιο.
Ανέλαβε να τής απαντήσει βουλευτής τού «αδελφού» προς το κόμμα τής κας ΜΓΚ, αν θυμάμαι καλά ήταν ο κος/ή κα Van Rooy (συχνά το φύλο των βουλευτών δεν είναι δυνατόν να γίνει γνωστό στους αναγνώστες, νομίζω πάντως πως επρόκειτο για γυναίκα βουλευτή. Στην έκδοση των Συνόδων τού ΕΚ τής ΕΕ, αναγράφεται απλά με bold γράμματα το όνομα τού βουλευτή, η εθνικότητα και ο συνασπισμός στον οποίο ανήκει και κατόπιν ακολουθεί το κείμενο). Απάντησε λοιπόν ο/η βουλευτής van Rooy στην κα ΜΓΚ χοντρικά, όχι επί λέξει, (έχει περάσει καιρός και δεν έχω μπροστά μου το κείμενο) ως εξής:
«Πρέπει να σας πληροφορήσω αξιότιμη κυρία συνάδελφε, ότι τα ποσοστά που αναφέρατε προκειμένου να «εντυπωσιάσετε» το Σώμα είναι ανακριβή, επειδή οι υποτιθέμενοι «χρήστες» που «αυξήθηκαν» στην Ολλανδία μετά την αποποινικοποίηση και ίδρυση των coffee shops, περιέχουν και τον αριθμό εκείνων που επισκέπτονται τη χώρα επειδή στη δική τους επικρατούν καθεστώτα όμοια με το καθεστώς τής δικής σας χώρας.
Εν πάση όμως περιπτώσει, σε καμιά περίπτωση η Ολλανδία δεν πρόκειται να αποποιηθεί το βασικότερο από τα συστατικά που συνθέτουν τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ της, και είναι εκείνο τού δικαιώματος τής ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗΣ για κάθε πολίτη που ζει και κινείται στο έδαφός της, προκειμένου να «καταπολεμήσει» το «εμπόριο» ναρκωτικών. Μπορεί σε άλλα σημεία να μας βρίσκετε σύμφωνους, όμως εδώ θα μας βρείτε κάθετα αντίθετους κα συνάδελφε, δεδομένου ότι είμαστε αποφασισμένοι, σε κάθε ζήτημα που άπτεται τής ανθρώπινης ελευθερίας για αυτοδιάθεση, να παραμείνουμε απόλυτα προσηλωμένοι στις αρχές μας»
Δέχτηκε λοιπόν εξ ιδίων τα βέλη η κα ΜΓΚ και βέβαια πρέπει να αναφερθεί ότι το δικαίωμα τής αυτοδιάθεσης αναφέρεται και στη ΧΑΡΤΑ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.
Τέλος, πρέπει να σας συγχαρώ για μια ακόμη φορά για το κείμενό σας κε Σαρρηγιαννίδη, και ομολογώ πως συχνά αναρωτιέμαι ποιές να ήσαν (αν βρίσκονταν στη ζωή) άραγε σήμερα οι απόψεις των συμμετεχόντων στο «Συμπόσιο» τού Πλάτωνα, αν έπεφταν στην αντίληψή τους οι «κυρίαρχες» «απόψεις» των νεο-Αθηναίων, όπως πχ. η κα ΜΓΚ, για θέματα όπως τα ναρκωτικά, ο οίνος, ή ο το «άλλο ποτό», όπως ονομάζει ο δρ Συκουτρής τον κυκεώνα...
Με εκτίμηση,
Rita Protou
|
| Rita Protou |
14/04/2004 18:50:16 |
| ritahighworth@yahoo.com |
|
|
ΔΙΟΡΘΩΣΗ
O/H επίμαχος βουλευτής τού Λαϊκού Κόμματος (Ολλανδική Πτέρυγα), πιθανόν να μην ήταν ο/η κ. Van Rooy, αλλά ο κ. Karl de Vries, δυστυχώς θυμάμαι το γεγονός από μνήμης, χωρίς να έχω κρατήσει έντυπο ή ηλεκτρονικό αρχείο και ομολογώ ότι συχνά μπερδεύω τα ολλανδικά/φλαμανδικά ονόματα. Ελπίζω η σύγχυσή μου αυτή να μην επηρεάζει την αξιοπιστία ως προς το περιστατικό, το οποίο έλαβε χώρα έτσι όπως περιγράφεται στο σχόλιο.
R.P.
|
| Νίκος Σφακιωτάκης |
15/04/2004 21:23:48 |
| artius@otenet.gr |
|
|
Σας προλαβαίνω προαπολογούμενος για τους μη δόκιμους όρους που θα βρείτε στο κείμενο, μια και η γνώση μου στο αντικείμενο είναι περιορισμένη.
Το θέμα της αντιμετώπισης του προβλήματος των ναρκωτικών μπορεί να χωρισθεί σε δύο βασικά υποθέματα.
[Α]. Το θέμα της παραγωγής, διακίνησης και διάθεσης. ( Με απωθεί η λέξη «εμπόριο»).
και [Β]. Το θέμα της χρήσης κάθε είδους παραισθησιογόνων ουσιών.
Για το [Α] φρονώ ότι η τοποθέτηση όλων είναι κοινή, όσον αφορά στην αξιολόγηση του προβλήματος και την αντιμετώπισή του. Αποτροπή- δίωξη –κολασμός.
Ας επικεντρωθούμε λοιπόν στο [Β], που κι’ αυτό διαιρείται στην χρήση μαλακών και σκληρών ναρκωτικών και λοιπών παραισθησιογόνων.
Αν δεν κάνω λάθος «τα μαλακά» είναι ο προθάλαμος «των σκληρών».
Πρίν όμως μιλήσουμε για την αποποινικοποίηση της χρήσεως, καλό θα ήταν να σταθούμε στο θέμα των επιπτώσεων που έχει η χρήση των ναρκωτικών στην κοινωνία μας.
Κατ΄αρχήν, νομίζω ότι οι επιπτώσεις από πλευράς υγείας είναι συνήθως ολέθριες για τους χρήστες ναρκ. ουσιών και όπως έχει επικρατήσει, τα πρόσωπα αυτά θεωρούνται άρρωστα.
Η κοινωνία εκτός από την περίθαλψή τους, την αποτοξίνωσή τους και την επανένταξή τους, έχει αναλάβει επί πλέον και την προστασία της από αξιόποινες πράξεις που διαπράττονται από πολλούς χρήστες όταν έρχονται σε στερητική κατάσταση.
Σήμερα νομίζω ότι αυτός είναι ο επικρατών τρόπος αντιμετώπισης του προβλήματος από την Ελλ. κοινωνία, όπου δίδεται μεγάλη σημασία στην αποτροπή στης χρήσης ναρκωτικών, ανεξαρτήτως από το αν αυτά είναι μαλακά ή σκληρά.
Αν όμως αύριο: Βάσει της αρχής της αυτοδιάθεσης του καθενός πολίτη, του δικαιώματος να χειρίζεται τον εαυτό του κλπ., αφεθούν τα ναρκωτικά σε καθεστώς (μερικής έστω) ελευθερίας, θα μπορέσουμε άραγε να πείσουμε τους συμπολίτες μας να εξακολουθήσουν «να βάζουνε πλάτη», για να συμμαζεύουν αυτούς τους ασθενείς και συγχρόνως να πρέπει να προστατεύονται από αυτούς?
Το πιθανότερο θα είναι να τους ακούσουμε να λένε: Εγώ δεν πληρώνω για αυτόν που έβγαλε τα μάτια του μόνος του και συγχρόνως μου στερεί στην ζωή μου βαθμούς ασφάλειας και ελευθερίας.
Καταλήγοντας στον προβληματισμό μου θα ήθελα να διατυπώσω τα ακόλουθα.
Δεν νομίζω ότι υπάρχει μόνο ένας δρόμος αντιμετώπισης, που θα πρέπει να είναι ο αυταρχικός ή ο ελαστικός. Κάθε κοινωνία ανάλογα με τον πολιτισμό της, την διοικητική της οργάνωση, την σύνθεσή της, ακόμα και την ιστορία της, θα χρησιμοποιεί και τα δύο στοιχεία συμπεριφοράς σε διαφορετική κάθε στιγμή αναλογία.
Γι’ αυτό δεν θα πρέπει να κραδαίνονται σημαίες υπέρ της μιάς ή της άλλης αντιμετώπισης, μια και ο επαναπροσδιορισμός της πρέπει να είναι διαρκής και από την κοινωνία και από τους αρμόδιους πολιτικούς της υπαλλήλους ( υπουργούς, βουλευτές, αστυνομικούς, κλπ.).
|
| GREG PAPAMARKOS |
16/04/2004 07:22:24 |
| gpapamarkos@hotmail.com |
|
|
AYTOI POY YPOSTHRIZOYN OTI H NOMIMOPOIHSH TON NARKOTIKON KAI O KRATIKOS ELEGXOS, 8A RIKSEI THN TIMH KAI TH ZHTHSH BASIZONTAI SE EMPEIRIKES PARATHRHSEIS TIS OPOIES DEN STHRIZEI KANENA OIKONOMIKO MONTELO. ME ALLA LOGIA AYTO TO OPOIO YPOSTHRIZOYN EINAI WISHFUL THINKING.
TA NARK. OPOS KAI KA8E ALLO COMODITY (ALBEIT ILLEGAL) YPOKEINTAI SE PROSFORA/ ZHTHSH. AS LONG AS THERE IS A DEMAND SOMEONE WILL SUPPLY THE PRODUCT. EAN TA NOMIMOPOIHSEIS KAI TA FORLOLOGHSEIS KAI ELENKSEIS TO SUPPLY, ME DEDOMENO OTI H ZHTHSH 8A PARAMEINEI STA8ERH, H TIMH TOYS 8A ANEBEI.
DEN YPARXEI MONTELO ECON/ECONOMETRICS POY NA YPOSTHRIZEI OTI O KRATIKOS ELEGXOS 8A MEIOSEI THN ZHTHSH. DEN YPARXEI ELENXOMENH KATANALOSH STO IDIO STYL POY DEN YPARXEI OLIGON ENGYOS. MARKET REGULATES SELF.
TO PERIFHMO "CONTROL THE SUPPLY" AFORA TOYS NOMOYS THS AGORAS KAI OXI TOY KRATOYS. ENOEITAI OTI ANAFEROMASTE STO WESTERN FREE MKT. CAPITALISM KAI OXI STO REPUBLIC OF NORTH KOREA
H DIE8NHS EMPORIA TON NARKOTIKON PARA TO PARON PARANOMO KA8ESTOS DIAKINHSHS TOYS YPAKOYEI PLHROS STOYS KANONES THS ELEY8ERHS AGORAS KAI SAFOS OI TIMES BRISKONTAI SE MARKET EQUILIBRIUM, HTOI SUPPLY/DEMAND CURVES MEET.
TA EPIXEIRHMATA GIA TH NOMIMOPOIHSH TOYS H OXI FEROYN MONO KOINONIKO/H8IKO EIDIKO BAROS KAI KANENA OIKONOMIKO.
|
| Γεώργιος Σαρηγιαννίδης |
16/04/2004 21:48:15 |
| ges@hiveworks.com |
|
|
κ. GREG PAPAMARKOS,
αν διαβάσετε προσεχτικά το κείμενό μου, θα συνειδητοποιήσετε ότι δεν ισχυρίζομαι πουθενά ότι η απελευθέρωση των ναρκωτικών θα οδηγήσει σε μείωση των τιμών και θα προσέξετε ότι δεν αναφέρομαι πουθενά σε κρατικούς ελέγχους της αγοράς. Αυτό που ισχυρίζομαι είναι ότι η νομιμοποίηση, χωρίς να οδηγεί σε αύξηση της χρήσης οδηγεί σε μείωση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε σήμερα ως αποτέλεσμα της απαγόρευσης.
Θα σας ενδιέφερε μάλλον και η οικονομική ανάλυση του παρόντος φαινομένου από τον David Friedman: http://www.daviddfriedman.com/Academic/drugs_and_violence/Drugs_and_violence.html
ή η ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ανάλυση του νομπελίστα πατέρα του Milton Friedman:
http://www.druglibrary.org/special/friedman/socialist.htm
Ευχαριστώ,
Γεώργιος Σαρηγιαννίδης
|
| GREG PAPAMARKOS |
17/04/2004 06:44:24 |
| gpapamarkos@hotmail.com |
|
|
Ke SARHGIANNIDH:
EXETE DIKIO 8A EPREPE NA EIXA DIEYKRYNHSEI. TO SXOLIO MOY ANAFERETE STO KEIMENO THS Kas PROTOY KAI THS AMFILEGOMENHS PROSENGISHS POY EDO KAI XRONIA KANEI H OLLANDIA STO 8EMA TON NARKOTIKON.
|
| Rita Protou |
18/04/2004 09:38:27 |
| ritahighworth@yahoo.com |
|
|
Greg, όπως πολύ σωστά το θέτει ο κ. Σαρηγιαννίδης, το θέμα/πρόβλημα αν θες αφενός γίνεται λιγότερο ενοχλητικό, όταν δεν υπάρχει κρατικός αποτρεπτικός παρεμβατισμός, και κατά συνέπεια, δίνεται το δικαίωμα, ακόμα και στα "πρεζόνια", να ζουν και να συμπεριφέρονται σαν άνθρωποι και όχι σαν "αντικείμενα"/"υποκείμενα" όπως τούς θέλει το σημερινό καθεστώς. Κάνοντας κι ένα βήμα παραπέρα, δεν νομίζεις ότι αν πάψει αυτή η "Ισλαμο/σουλεϊμάν" "πολιτική"/"δίκαιο" που εφαρμόζεται σήμερα, δεν θα έχουν πλέον οι χρήστες το χιλιοειπωμένο "επιχείρημα" (έκλεψα την τσάντα για τη δόση μου, βούτηξα το μηχανάκι, για τη δόση μου, "αμάρτησα", για τη δόση μου...) Ελεος πια μ' αυτή τη δόση, που είναι κατά σειρά, ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΗ, ΑΚΡΙΒΗ, ΚΙΝΗΤΡΟ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ...
Ξέρεις πού έχω δει τους πιο ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΥΣ ΜΗ ΧΡΗΣΤΕΣ? Στην Ολλανδία. Οπου η πλειοψηφία των πολιτών πηγαίνουν στη δουλειά τους με το ποδήλατο, ή όχι? Οπου συχνότατο φαινόμενο διασκέδασης και ψυχαγωγίας είναι ο περίπατος, το τροχάδην, το ποδήλατο, η βόλτα με το σκύλο, οι παγοδρομίες στα κανάλια, ή όχι? Πάντως από μπουκάλες "Τσίβας" και μόστρα στις κονσομασιόν/τραγουδίστριες δεν έχουν ιδέα οι άνθρωποι.
Επί τη ευκαιρία, κάποιο απόγευμα, έκανα μια πρόχειρη στατιστική μπροστά σ' ένα φανάρι, σχετικά με το πόσα αυτοκίνητα ατομικής χρήσεως (1 επιβάτης) περνούν σε σχέση με τα άλλα (περισσότεροι από 1ας). Σε 1/2 ώρα περίπου, η αντιστοιχία ήταν 1 προς 18 αυτ/τα = περισσότεροι τού 1ός προς 1αν επιβάτη...!!! Να κυνηγούν τους τοξικομανείς, τις ιερόδουλες και τους ομοφυλόφιλους τούς έλειπε, όταν είμαστε η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα στής οποίας την εκάστοτε "ΧΡΥΣΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ" απουσιάζει η στήλη "ΣΥΝΔΙΑΔΡΟΜΕΣ / MITFAHREN / DRIVE TOGETHER. Είπαμε, η "αυστηρότητα" τούς έλειπε. Θα μου πεις "τι σχέση έχουν όλα αυτά με τα ναρκωτικά?". Και θα σου απαντήσω "Με τι προσόντα, όλα αυτά τα σούργελα τής "μάσας" και τής κραιπάλης, που δεν έχουν τη στοιχειώδη νοημοσύνη να φτιάξουν μια ομάδα 4 έστω ανθρώπων και να μοιραστούν 1 αυτοκίνητο κάθε εβδομάδα για να πάνε κάθε μέρα να δουλέψουν ώς τα Οινόφυτα, μειώνοντας το κόστος τού καύσιμου, τη φθορά, τα διόδια κλπ. στο 1/4, αυτοί που μετά τα ρίχνουν στην κάθε κυβέρνηση επειδή ανεβαίνει η βενζίνη, αυτοί να ζητούν τον
"ανασκωλοπισμό" τών "εμπόρων", το εμπόρευμα των οποίων αγνοούν ημιμαθώς, Ε-ΛΕ-ΟΣ... Και μη συγκρίνουμε το πολιτιστικό επίπεδο κάποιων Ελλήνων προηγούμενων γενεών -δεν θέλω να αδικήσω τη σημερινή νεολαία- που όταν αυτοί τσακώνονταν για το αν η ΚΝΕ είναι καλύτερη απ' την ΠΠΣΠ, οι Ολλανδοί συνομίληκοί τους είχαν δει τουλάχιστον 10 rock-συναυλίες ο καθένας, είχαν διαβάσει Ginsberg, Ceruaq, Hemingway, Stainbeck etc, ενώ τώρα, σήμερα, αυτή τη στιγμή που μιλάμε, σε υπόγεια αποθήκη/γκαλερί τού Δήμου τού Αμστερνταμ, υπάρχει μια συλλογή 20.000 περίπου έργων ζωγραφικής νέων καλλιτεχνών (μερικά απ' αυτά είναι πράγματι περίφημα), τους οποίους ο Δήμος αγόρασε προς 1000 φιορίνια το κομάτι, υλοποιώντας ένα μακροχρόνιο πρόγραμμα ενίσχυσης νέων καλλιτεχνών. Ασε καλύτερα, ας μην ξύνουμε πληγές, γιατί πονάνε.
Rita Ρ.
|
| GREG PAPAMARKOS |
18/04/2004 14:44:54 |
| gpapamarkos@hotmail.com |
|
|
Dear Rita:
DEN DIAFONO ME THN APOPSH SOY OTI H ELHNIKH KOINONIA SYNGRINOMENH ME THN OLLANDIKH EINAI GIA TA BAZA (POUR LE BAZ STA GALIKA) SE 8EMATA AN8ROPINON DIKAIOMATON, ATOMIKON ELEY8ERION, YPEY8YNOTHTAS TOY POLITH, SYNEIDHTOPOIHSHS TOY ATOMOY, PERIBALONTOS, KLP, KLP
OYTE DIAFONO OTI OI TOKSIKOMANEIS EINAI AKSIOI KALYTERAS TYXHS KAI METAXEIRHSHS APO THN KOINONIA KAI TOYS 8ESMOYS THS. OI PERISOTEROI APO AYTOYS EINAI AROSTOI, WITH THE CLINICAL DEFINITION, KAI XRHZOYN EPISTHMONIKHS BOH8EIAS KAI OXI FYLAKISHS.
APLA H ELLADA ONTAS MH ANEPTYGMENH KOINONIA DEN MPOREI NA TO DEI TO 8EMA OPOS ESY KAI TA YPOLOIPA MELH THS MEIONOTHTAS POY SKEFTONTAI OPOS ESY. GIA TON IDIO LOGO POY DEN MPOREI NA DEI TA SKOYPIDIA POY KA8E MERA EINAI MPROSTA STH MYTH TOYS ALLA TA EXOYN SYNH8EISEI TOSO POLY POY TA 8EOROYN DEKOR.
TO SXOLIO MOY HTAN GIA TA DUBIOUS CONCLUSIONS TON DIAFORON EPITROPON THS E.U. KYRIOS APO TOYS SOSIALISTES DEPUTIES POY E8ISMENOI SE XRONIA PRAKTIKHS KRATIKON ELEGXON KAI PERIORISMON PISTEYOYN OTI MPOROYN NA ELEKSOYN THN OIKONOMIKH PLEYRA TOY PROBLHMATOS. TO IDIO ISXYEI KAI ME PLHSTA ALLA 8EMATA, TA NARKOTIKA EINAI ENA APO AYTA.
EINAI FANERO OTI POLLOI APO AYTOYS DEN EXOYN IDEA TI SHMAINEI MONDERNA DIE8NHS OIKONOMIA KAI POSO ALLHLENDETA KAI AMOIBAIA EPHREAZOMENA EINAI TA NUMEROUS COMPONENTS APO TA OPOIA APOTELEITAI.
|
| Nikolaos Georgiopoulos |
19/04/2004 01:29:08 |
| titan@aias.gr |
|
|
Έρευνα της καθημερινης λέει πως οι Έλληνες είναι από τους πλόν σκληρά εργαζόμενους της Ευρώπης, πάντως την ελευθεριότητα στο Amsterdam την χαρίζω στους Ολλανδούς
|
| GREG PAPAMARKOS |
19/04/2004 06:37:01 |
| gpapamarkos@hotmail.com |
|
|
Ke GEORGIOPOYLE:
SHMASIA DEN EXEI POSES ORES ERGAZESAI ALLA POSO PARAGOGIKOS, ANTAGONISTIKOS KAI APOTELESMATIKOS EISAI STO NA OLOKLHROSEIS THN DOYLEIA SOY SOSTA KAI KERDOFORA GIA OLOYS. NAI, OI ELLHNES MPOREI NA KA8ONTAI STO GRAFEIO TOYS POLLES ORES ALLA AYTO DEN SHMAINEI OTI PARAGOYN ERGO. TIS MISES APO AYTER PINOYN FRAPE, KAPNIZOYN, PAIZOYN STOIXIMA KAI MILANE STO THLEFONO ME TOYS FILOYS TOYS.
KAI ENA PARDEIGMA GIA A TO KATALABETE KALYTERA:
H AMERIKH EINAI H MEGALYTERH PARAGOFOS XORA AGROTIKON KAI KTHNOTROFIKON PROIONTON STON KOSMO KAI TO AGRI. INDUSTRY TO MEGALYTERO H TO DEYTERO MEGALYTERO STHN XORA.
ARI8MOS POY APASXOLEITAI OS POSOSTO TOY SYNOLOY TOY ERGATIKOY DYNAMIKOY THS XORAS?
4%.
HAVE A NICE DAY.
|
| Rita Protou |
15/05/2004 17:36:15 |
| ritahighworth@yahoo.com |
|
|
Θα συμφωνούσα, αν δεν ήταν τόσο έντονα σημαντικός ο εξής παράγων. Η βούληση τής εξουσίας όταν θέλει κι επιθυμεί. Π.χ., Οταν θέλουν να κατεβάσουν στους δρόμους του Μονάχου 30.000 μετανάστες προκειμένου να φωνάξουν εναντίον μιας πραγματικότητας για την οποία ήδη ολόκληρος ο υπόλοιπος κόσμος έχει πάρει καθαρά και ξσσάστερα τη σωστή θέση -ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ- τότε γνωρίζουν πώς να το πράξουν?
Δεν υπάρχει ούτε 1 μοναδική δικαιολογία εκτός από την -υπό τής τραπέζης- συναλλαγή κάποιων, αν όχι πολιτικών, τότε προσώπων που επηρεάζουν πολιτικές αποφάσεις. Συμβαίνουν εξάλλου και στα "καλύτερα σπίτια" τέτοια περιστατικά.
Ρίτα
|
|
Προσθέστε την δική σας άποψη
Δυνατότητα σχολιασμού έχουν μόνο οι εγγεγραμμένοι χρήστες του site.
Αν ήδη είστε εγγεγραμμένος χρήστης, πατήστε εδώ για να συνδεθείτε.
Αν θέλετε να εγγραφείτε ως χρήστης, πατήστε εδώ.
|
|
|