Μεταρρυθμίσεις , Μεταρρυθμίσεις , Μεταρρυθμίσεις


Το τελευταίο διάστημα ακούμε συνεχώς από τους Πολιτικούς ταγούς του έθνους την ανάγκη για μεταρρυθμίσεις και τομές στην ελληνική κοινωνία .Κοντινό παράδειγμα ο πρωθυπουργός στη τελευταία του συνέντευξη όπου τόνισε ότι το έτος που ήδη διανύουμε είναι έτος μεταρρυθμίσεων .
Ποιος νοήμων μπορεί να διαφωνήσει με την διατύπωση αυτή? Για να γίνουν όμως οι μεταρρυθμίσεις από θέματα σε διαλογικές συζητήσεις , πράξη απαιτούνται κάποια κοινωνικό-πολιτικά χαρακτηριστικά τα οποία θα ήθελα να τα θέσω υπό συζήτηση
1) Η κοινωνία να έχει συναινέσει ή ακόμα καλύτερα να έχει πιέσει για μεταρρυθμίσεις , δηλαδή να υπάρχει ένα ευρύ πολιτικό-κοινωνικό consensus
2) Η παραπάνω προϋπόθεση απαιτεί βέβαια να έχει αναπτυχθεί μια κουλτούρα διαλόγου ΄΄ που δυστυχώς στην Ελλάδα δεν την έχουμε κατακτήσει δεν έχουμε μάθει ακόμα να μιλάμε , συνδιαλεγόμαστε ακόμα και αν συμφωνήσουμε ότι διαφωνούμε .
3) Εδώ φτάνουμε και στην ανάγκη της ανάπτυξης της ‘’συμμετοχικής δημοκρατίας www.pasok.gr , www.kathemerapolitis.gr , μηχανισμών δηλαδή που θα καθιστούν τον Πολίτη όχι μόνο κοινωνό αλλά και συν-διαμορφωτή μιας Πολιτικής .
4)
Όλα αυτά βέβαια προϋποθέτουν κοινωνική και πολιτική ωρίμανση .
Σαφέστατα σε κάθε πρόβλημα υπάρχουν και οι ενδογενείς παράγοντες οι οποίοι το δημιουργούν .Η έλλειψη των κοινωνικών –πολιτικών χαρακτηριστικών που προανέφερα και αποτελούν , κατά την άποψη μου την αιτία για την έλλειψη μεταρρυθμιστικών προσπαθειών στην χώρα έγκειται στους εξής λόγους
Το ελληνικό έθνος-κράτος κατασκευάστηκε στην Ελλάδα με την κουλτούρα του μεσοαστού , αυτή όμως η κουλτούρα , που στην υπόλοιπη Ευρώπη ήταν κτήμα αιώνων , δεν ήταν και δεν είναι σε συνάρτηση με το κοινωνικό υπόβαθρο των νέο-Ελλήνων .Κατ’ αυτόν τον τρόπο η Αστική Δημοκρατία της Δυτικής Ευρώπης εφαρμόστηκε στην Ελλάδα , γρήγορα , επιφανειακά και χωρίς προηγουμένως να έχει ‘’μεταγγιστεί’’ στους Έλληνες η κουλτούρα που προϋποθέτει αυτός ο τρόπος λειτουργίας του Κράτους ( διαλόγου , συναίνεσης , μη-ύπαρξης πελατειακών σχέσεων –στο μέτρο του δυνατού ) .
Εν κατακλείδι , θεωρώ ότι προτού προβαίνουμε σε βαρύγδουπες διακυρήξεις περί ανάγκης για μεταρρυθμίσεις , που κανείς δεν αμφισβητεί , να προχωρήσουμε σε κάτι βασικό να μάθουμε τον Έλληνα να είναι πολίτης , πολίτης σε μια Αστική Δημοκρατία

Χρήστος λουτράδης Φοιτητής Παντείου Πανεπιστημίου